Wet- en regelgeving
Laatst gewijzigd: 31-05-2010Op deze pagina treft u een overzicht van de wet- en regelgeving voor bos en natuur op Europees, Nationaal en Provinciaal niveau. Gebruik het menu links om het gewenste niveau te selecteren.
Waarom een pagina over wetten en regelgeving?
De overheid stelt spelregels op die bepalen hoe er met de ruimte omgegaan kan worden. Ook over bos en natuur is het nodige geregeld. Dat staat niet allemaal keurig bij elkaar, maar is verdeeld over een bonte opsomming van wetten, regelingen en verordeningen. Dit maakt het er niet makkelijker op. Wat mag er wel, wat mag er niet, wanneer is een vergunning vereist en waar moet die dan worden aangevraagd?
De belangrijkste wetten, regelingen en verordeningen waar de beheerder van bossen en natuurterreinen mee te maken krijgt, vindt u op deze pagina.
Begrippen
Er zijn verschillende manieren waarop de wetgever kan aangeven wat wel en wat niet mag. Hieronder worden de belangrijkste daarvan en hun onderlinge samenhang toegelicht.
Wet
Een wet is gemaakt door de nationale wetgever: de regering en de Eerste en Tweede kamer. De grondwet regelt hoe een wet tot stand komt. Een wet is van toepassing op heel Nederland. Een wet bevat bindende voorschriften. U moet doen wat er in de wet staat. Doet u dat niet, dan bent u strafbaar. Iedere burger wordt geacht de wet te kennen. Ook als u de wet niet kent, bent u strafbaar bij overtreding.
Raamwet
In de loop der jaren heeft de overheid steeds meer taken gekregen. Hierdoor moesten steeds meer zaken in wetten geregeld worden. Omdat de formele procedure om een wet goed te keuren erg lang duurt, worden er steeds meer raamwetten opgesteld. In deze raamwetten staan kaders, uitgangspunten en doelstellingen die in Algemene Maatregelen van Bestuur (AMvB) of in Ministeriële regelingen (MR) worden uitgewerkt. De wet geeft telkens aan of uitwerking in een AMvB of in een MR moet gebeuren.
Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB)
Een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) is een uitvoeringsbesluit dat bij een wet hoort. Een AMvB wordt opgesteld door een Ministerie, besproken in de Ministerraad, van advies voorzien door de Raad van State en daarna vastgesteld. De behandeling in de Eerste en Tweede kamer, die voor een wet wel nodig is, wordt bij een AMvB overgeslagen.
Voorbeelden van AMvB’s waar men in het beheer van bos en natuur mee te maken heeft, is het Besluit vrijstelling stortverbod (zie Wet Milieubeheer) en het Besluit vrijstelling beschermde dier- en plantensoorten (zie Flora- en Faunawet).
Ministeriële Regeling (MR)
De Ministeriële Regeling (MR) kent een nog kortere weg dan de AMvB. Een MR wordt door een Minister vastgesteld. Per MR worden doorgaans praktische uitwerkingen van wetten geregeld of zaken die op korte termijn geregeld moeten worden. De vervoersverboden en beschermingszones bij dierziekten, bijvoorbeeld, worden bij Ministeriële Regeling vastgesteld.
Verordeningen
In Nederland kunnen ook lagere overheden bindende voorschriften uitvaardigen. Nationale wetten bepalen waarvoor lagere overheden een bindend voorschrift kunnen uitvaardigen. Voorbeelden zijn provinciale en gemeentelijke verordeningen en de waterschapskeur. Ook het Bosschap kan verordeningen uitvaardigen. Verordeningen van lagere overheden zijn net zo bindend als wetten.
Vergunningen en ontheffingen
Vergunning en ontheffing zijn twee verschillende benamingen voor hetzelfde. Het is een officiële toestemming van de overheid om een met name genoemde activiteit die in principe verboden is uit te voeren. Als er toestemming wordt gegeven voor iets wat in principe niet mag, spreken we van een vergunning. Gaat het om iets laten wat in principe verplicht is, dan spreken we van ontheffing. Het overheidsdocument wordt echter bijna altijd een vergunning genoemd. Aan een vergunning zijn doorgaans wettelijke voorwaarden verbonden. Bij de vergunningaanvraag moet de aanvrager aantonen dat hij aan deze voorwaarden voldoet.